Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. o Sygn. akt II FZ 207/16 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie W. G. (dalej: "skarżący") na postanowienie tego Sądu z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 11 czerwca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Pismem z dnia 27 grudnia 2016 r. skarżący wniósł kolejne zażalenie, zarzucając naruszenie art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), twierdząc, że zażalenie mu przysługiwało.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego orzeczenia są ostateczne i nie przysługują od nich środki odwoławcze. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny, i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu zażalenia.