Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1821/12 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w całości ewentualnie uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił "orzeczeniu to, iż wydane zostało przy nieprawidłowej ocenie złożonego wniosku i sytuacji majątkowej strony".
3. Zażalenie jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.