Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 710/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw F. [...] sp. j. w likwidacji w R. [...] (dalej jako: "spółka") na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 marca 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r.
Z akt sprawy wnika, że zarządzeniem z dnia 15 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 6 marca 2017 r.
Pismem z dnia 14 marca 2017 r. (data nadania) pełnomocnik spółki wniósł sprzeciw na ww. zarządzenie.
Sąd pierwszej instancji odrzucił sprzeciw powołując się na treść art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a"). Wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia z dnia 15 lutego 2017 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 6 marca 2017 r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 13 marca 2017 r. Natomiast pełnomocnik spółki wniósł sprzeciw w dniu 14 marca 2017 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. (data nadania) pełnomocnik spółki wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 marca 2017 r. Wskazał w nim, że brak było podstaw do odrzucenia sprzeciwu, ponieważ złożono go w terminie, opłacono i jest on zasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 zd. 1 P.p.s.a., od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a.), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Sąd pierwszej instancji trafnie więc zauważył, że wnosząc sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2017 r. pełnomocnik spółki uchybił terminowi przewidzianemu do jego wniesienia, gdyż skoro odpis zaskarżonego zarządzenia został mu doręczony w dniu 6 marca 2017 r. (co jednoznacznie wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, karta - 86 akt sądowych), termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 13 marca 2017 r., natomiast sprzeciw wniesiono w dniu 14 marca 2017 r. (data nadania, wynikająca z karty - 90 akt sądowych).
Jak stanowi z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuca. Zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu skutkuje jego odrzuceniem.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji