Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 502/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie D. [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej "skarżąca") na postanowienie tego Sądu z dnia 1 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r.
Uzasadniając zaskarżone postanowienie WSA wskazał, że w dniu 8 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie. Przewodniczący Wydziału I Sądu, zarządzeniem z dnia 4 lipca 2016 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości 400 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawnie zostało doręczone na adres spółki, zamieszczony w KRS. Przesyłka została doręczona pod wskazanym adresem w dniu 8 lipca 2016 r., co potwierdza podpis osoby przyjmującej – U. W., obok którego, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje pieczęć kancelarii doradztwa podatkowego ze wskazanym adresem - tym samym co adres skarżącej widniejący w KRS.
Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że podejmująca adresowaną do skarżącej przesyłkę U. W. jest jej pracownikiem, bądź przedstawicielem, jednakże doręczenie bezpośrednio do rąk wskazanej wyżej osoby przedmiotowej korespondencji należy uznać za prawidłowe, gdyż w tym wypadku zastosowanie znajduje zasada wyrażona w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), w myśl której osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa.
Liczony od dnia 8 lipca 2016 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 15 lipca 2016 r. Skarżąca nie uiściła opłaty, w związku z czym Sąd, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r., odrzucił jej skargę. Wysłany na adres skarżącej odpis postanowienia nie został doręczony w jej siedzibie, w związku z czym został złożony w placówce pocztowej, zgodnie z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm. zwanej dalej: "p.p.s.a."), zawiadomienie pozostawiono w skrzynce odbiorczej adresata.
W dniu 16 sierpnia 2016 r. wskazana wyżej przesyłka została podjęta, imieniem spółki, przez doradcę podatkowego M. R., niebędącego pełnomocnikiem spółki, ani członkiem jej organu.
W dniu 23 sierpnia 2016 r. radca prawny, legitymujący się pełnomocnictwem skarżącej, złożył w jej imieniu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 1 sierpnia 2016 r., domagając się jego uchylenia.
W odpowiedzi na reklamację Sądu, kierownik do spraw reklamacji Poczty Polskiej S.A. poinformował o uwzględnieniu przez operatora reklamacji na nieprawidłowe doręczenie przesyłki, którą w dniu 16 sierpnia 2016 r. podjął w jej imieniu M. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie strony, wskazując, że postanowienie z dnia 1 sierpnia 2016 r. nie zostało skutecznie doręczone skarżącej. Zażalenie wniesione przed skutecznym doręczeniem, w sposób prawidłowy, odpisu postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi, jest niedopuszczalne. Wskazano, że po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu zażalenia, Sąd zarządzi ponowne doręczenie stronie skarżącej postanowienia z dnia 1 sierpnia 2016 r.
Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 17 lutego 2017 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, któremu zarzucił naruszenie przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie prawidłowo wniesionego zażalenia. W uzasadnieniu wskazał, że w przypadku terminu do wniesienia zażalenia, podstawą jego odrzucenia jest wniesienie zażalenia po upływie terminu a nie przed rozpoczęciem tego terminu. Jego zdaniem brak jest ustawowej postawy do uznania argumentów Sądu I instancji za słuszne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Nie ma więc racji autor zażalenia, jakoby przepis ten wskazywał jedynie, do kiedy można wnieść zażalenie. Przepis ten określa bowiem wyraźnie również, od kiedy można je wnieść – od dnia doręczenia postanowienia. Wniesienie zażalenia przed tym dniem uznać należy za niedopuszczalne, działanie takie zaburza bowiem ustalony porządek prawny, w którym środki zaskarżenia wnosi się po otrzymaniu orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r., I FZ 369/13, LEX nr 1363525).
W niniejszej sprawie jak wskazał WSA, nie doszło do prawidłowego doręczenia postanowienia z dnia 1 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu skargi. W związku z tym termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie nie rozpoczął biegu. Zasadnie zatem WSA w Rzeszowie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Na marginesie należy zauważyć, że WSA ponownie zarządzi doręczenie postanowienia z dnia 1 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu skargi. Jeżeli dojdzie do prawidłowego doręczenia, otworzy się termin do jego zaskarżenia oraz ewentualnej możliwości zakwestionowania doręczenia przesyłki zawierającej zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.