Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania zażalenia wniesionego przez adwokata L.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 lutego 2016 r. odrzucającego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 14 października 2015r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 194 § 1, § 3, § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 1 oraz pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Natomiast w myśl art. 35 § 3 P.p.s.a. osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot. Z kolei art. 18 pkt 1 o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903), dalej jako u.w.l., również w brzmieniu obecnie obowiązującym opublikowanym w Dz. U. z 2015 r., poz. 1892 stanowi, że właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie do zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. A. zostało podpisane przez adwokata L.N. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez Zakład Gospodarki Mieszkaniowej Towarzystwo Budownictwa Społecznego w C. sp. z o.o. w C. dla pełnomocnika. Jednak dołączona do akt sprawy umowa o zarządzenie nieruchomością wspólną z dnia 20 marca 2001r. pomiędzy Zarządem Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nie została zawarta w formie aktu notarialnego, pomimo wprowadzonego wymogu w art. 18 u.w.l. Zgodnie zaś z art. 73 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2000 r. Nr 22 poz. 271 ze zm., dalej k.c.) jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, czynność dokonana bez zachowania zastrzeżonej formy jest nieważna tylko wtedy, gdy ustawa przewiduje rygor nieważności. Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej inną formę szczególną, czynność dokonana bez zachowania tej formy jest nieważna.
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza zatem brak umocowania dla wnoszącego zażalenie w imieniu strony skarżącej.
Wobec tego koniecznym stało się zwrócenie zażalenia w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.