Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FZ 271/15, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone przez M. S. (dalej: skarżący, strona) postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I SAB/Lu 10/12.
W piśmie z dnia 3 maja 2015 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia NSA.
W postanowieniu z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt II FZ 271/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jego wniosek.
W piśmie z dnia 23 czerwca 2015 r. (data nadania) skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia NSA o "elementy wymagane prawem".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl zaś art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis stosuje się także do postanowień. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2015 r. Postanowienie to zawiera wszystkie elementy wymagane prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.