Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 29 kwietnia 2010 roku
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Sz 142/10, zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi O. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 21 grudnia 2009 roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. W dniu 27 stycznia 2010 r. O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 21 grudnia 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia 22 września 2009 r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umów pożyczek udzielonych w latach 2007 – 2008 przez wspólnika Spółki – spółkę B. S.A. z siedzibą w P. Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie wszczętej ww. skargą na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.p.s.a.), wskazując, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 15 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 731/09 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące zgodności z prawem wspólnotowym polskich przepisów przewidujących w latach 2007-2008 opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych pożyczek udzielanych spółkom przez ich udziałowców.
Dodatkowo, na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. pełnomocnik organu poparł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego w związku z ww. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pełnomocnik skarżącej Spółki nie przychylił się do wniosku organu o zawieszenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wskazał, że zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sąd argumentował następnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem dnia 15 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 731/09 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmieniony z dniem 17 czerwca 1985 r. przez art. 1 pkt 1 dyrektywy nr 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r., uprawniał Państwo Członkowskie do ponownego wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2007 r. podatku kapitałowego z tytułu zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeżeli wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach tej spółki, w przypadku gdy Państwo Członkowskie uprzednio zrezygnowało z pobierania tego podatku z dniem akcesji, tj. z dniem 1 maja 2004 r.?
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wykładania przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na użytek sprawy I SA/Gl 731/09 będzie miała decydujące znaczenie także dla niniejszego postępowania, z uwagi na tożsamy problem prawny występujący w obu sprawach. Sąd postanowił tym samym zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, jak również zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. Wskazał on w zażaleniu, że nie jest koniecznym zawieszanie postępowania sądowego, w wyniku skierowania pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ponieważ w oparciu o przepisy Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG sądy krajowe już orzekały, jak również była to kwestia pytania prejudycjalnego, rozstrzygnięta wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości o sygnaturze akt C-350/98. Z kolei pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w odpowiedzi na zażalenie wnosząc o oddalenie zażalenia argumentował, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu. Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w którym Sąd działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 u.p.p.s.a zawiesił postępowanie. Sąd argumentował, iż wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana na użytek sprawy o sygnaturze akt I SA/GL 731/09 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, będzie miała decydujące znaczenie także dla niniejszego postępowania, z uwagi na występowanie tożsamego problemu prawnego w obu sprawach. Ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wbrew zarzutom podnoszonym w zażaleniu, należy się zgodzić. Na wstępie należy zauważyć, że przywoływany przez pełnomocnika spółki w zażaleniu wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o sygnaturze C-350/98 został wydany przed przystąpieniem Polski do struktur unijnych.
Nie może to pozostawać bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia, albowiem celem pytań prejudycjalnych jest badanie zgodności między przepisami prawa wspólnotowego z porządkiem krajowym państwa członkowskiego. Przedmiotem badania nie tylko nie były polskie przepisy, ale jak również samo orzeczenie nie mogło w tym czasie wpłynąć na polskie ustawodawstwo. Zważywszy na chwilę zwrócenia się z pytaniem prejudycjalnym w powyższej sprawie, jak również czas wydania wyroku należy zauważyć, że trudno jest na podstawie przywoływanego orzeczenia ocenić relację między nim a polskimi przepisami z 2007 – 2008. Nie można w sposób definitywny przyjąć i przesądzić relacji, która wynika z powyższego wyroku. Dopiero przystąpienie Polski do struktur Unii Europejskiej implikuje wymóg dostosowywania sensu stricto przepisów krajowych do przepisów wspólnotowych. Nie podlega również wątpliwości występowanie tożsamego problemu prawnego w obu sprawach, to jest w sprawie w której skierowano pytanie prejudycjalne postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 15 marca 2010 roku I SA/GL 731/09 oraz w rozpoznawanej sprawie.
Oznacza to, wbrew stanowisku autora zażalenia, że rozstrzygnięcie pytania prejudycjalnego będzie miało charakter wiążący dla niniejszego postępowania. Wymieniona w pytaniu prejudycjalnym kwestia nie była rozstrzygana w okresie członkostwa Polski strukturach unijnych, a zatem przy pozostających wątpliwościach zadanie pytania prejudycjalnego jest zasadne. Wyrok Trybunału jaki zapadnie, będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Należy podzielić zatem stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, iż wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonywana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie I Sa/Gl 731/09 będzie miała decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszego postępowania. Istnieją zatem przesłanki zawieszenia postępowania, o których mowa w art. 125 §1 pkt 1 u.p.p.s.a.
Sąd słusznie zatem wydał objęte zażaleniem postanowienie i zawiesił postępowanie. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 Ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.