Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r., sygn.akt I SA/Po 920/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie sądowe ze skargi T.G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 14 września 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że podstawą zawieszenia postępowania jest skierowanie postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r.., sygn. akt II FSK 2025/09, do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości tj.: "Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r. przychód (dochód) spółki kapitałowej posiadającej status akcjonariusza spółki komandytowo - akcyjnej podlega opodatkowaniu w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej akcjonariuszom na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, tj. na podstawie art. 5 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., Nr 21, poz.86 ze zm.), czy też zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust.1 i 2 u.p.d.o.p. tj. obliczony przez akcjonariuszy w miesięcznych zaliczkach, o których mowa w art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p.?"
Sąd wskazał, ze wprawdzie w zadanym pytaniu prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn.akt II FSK 2025/09 stan prawny odnosi się do podatku dochodowego od osób prawnych, niemniej regulacje odnoszące się do tego zagadnienia zawarte w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 51, poz. 37 ze zm., dalej u.p.d.o.f.) są takie same.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie wskazując na naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) poprzez błędne przyjęcie, że rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie zależy od wyniku analizy zagadnienia prawnego przedstawionego Naczelnemu Sadowi Administracyjnemu w sprawie o sygn.akt II FSK 2025/09..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.
W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, opubl. w ONSAiWSA z 2009 r., nr 4,poz.
62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności, Sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien jednak oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).
W związku z powyższym brak jest także uzasadnienia prawnego dla zawieszenia postępowania przez wojewódzki sąd administracyjny w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie przez Sąd drugiej instancji, tym bardziej, że w rozpoznawanej sprawie rozpoznawane przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadanie prawne dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.
Z tych względów na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.