Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r., III SA/Wa 2258/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił zażalenie B. C. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu zażalenia z dnia 21 maja 2010 r., w sprawie ze skargi skarżącej na postanowienie Ministra Finansów z dnia 14 października 2009 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że postanowieniem z dnia 19 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. C. C. W dniu 31 marca 2010 r. skarżąca wniosła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2010 r. Skarga kasacyjna została podpisana osobiście przez skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 7 kwietnia 2010 r. przekazał skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W dniu 13 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 6 maja 2010 r.
Pismem z dnia 10 maja 2010 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zażalenie zostało podpisane osobiście przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2010 r. odrzucił ww. zażalenie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 1 czerwca 2010 r.
Skarżąca pismem z dnia 5 czerwca 2010 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu podtrzymała wszystkie zarzuty i dokumenty przedstawione i przekazane do akt sprawy.
Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2010 r., w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193.) zwane dalej: rozporządzeniem.
Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła pismo zatytułowane "odpowiedź na pismo z dnia 26 lipca 2010 r. – doręczenie odpisu zarządzenia – Sygn. akt III SA/Wa 2258/09, w sprawie zarządzenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 23 lipca 2010 r. – sygn. akt III SA/Wa 2258/09". W piśmie tym skarżąca między innymi oświadczyła, że "wszystkie moje wpłaty i opłaty regulowane są na bieżąco z mojego prywatnego zakodowanego konta bankowego uregulowanego prawnie i w/g właściwości".
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. w sprawie II FZ 451/10 oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA z dnia 23 lipca 2010 r.
- 4. W tym stanie rzeczy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2010 r. skarżąca pismem z dnia 15 października 2010 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2010 r. w terminie 7 dni od jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 22 października 2010 r.
Jak wynikało z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 8 listopada 2010 r. skarżąca, mimo pouczenia, nie uiściła należnego wpisu od zażalenia.
5. Uzasadniając wydane postanowienie Sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. oraz na § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wskazał, że w rozpoznawanej sprawie doręczając skarżącej wezwanie z dnia 15 października 2010 r. w pouczeniu wskazał, iż od zażalenia pobiera się wpis sądowy w wysokości 100 zł. Powyższe pismo zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 22 października 2010 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 29 października 2010 r. (piątek). Tymczasem jak wynikało z kontroli rejestru dochodów budżetowych sądu w przedmiotowej sprawie, nie uiszczono wpisu sądowego we wskazanym terminie. W konsekwencji sąd pierwszej instancji uznał, że nieuiszczenie wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie stanowiło podstawę do odrzucenia zażalenia.
6. W dniu 6 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącej zatytułowane "Wniosek w trybie pilnym – zażalenie", w którym to wniosła o "uchylenie w całości i w pełnym zakresie i treści" postanowienia z dnia 17 listopada 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 7. Zażalenie nie jest zasadne, bowiem postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające zażalenie skarżącej odpowiada prawu.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2001 r. w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. Jak wynika z akt sprawy wpis ten nie został przez skarżącą uiszczony.
Należy zauważyć, że jak wynika z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Należy przy tym jednak pamiętać, że zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Dlatego też w ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji postąpił trafnie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wniesione zażalenie nie zostało przez skarżącą opłacone. Zaistnienie takiej sytuacji w stanie faktycznym sprawy powodowało, że Sąd pierwszej instancji mógł na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucić zażalenie, jako nieopłacone.
Na marginesie wypada jedynie wskazać, że treść zażalenia nie wskazuje konkretnie, w jaki sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonego postanowienia, sąd pierwszej instancji miałaby naruszyć prawo. Za takie uzasadnienie nie można bowiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać przytoczenie nazwy szeregu aktów prawnych wraz z miejscami ich publikacji, bez wskazania konkretnego przepisu.
Powyższe powoduje, że zażalenie, jako bezzasadne należało w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalić.