Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1359/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie M. B. na postanowienie z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1359/16 odrzucające skargę w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 grudnia 2017 r., doręczonym stronie w dniu 27 grudnia 2017 r., wezwano stronę do prawomocnego wykonania zarządzenia z dnia 3 marca 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od ww. zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Sąd wyjaśnił, że jako iż wyznaczony termin upływał z dniem 3 stycznia 2018 r., zaś do tej chwili wpis nie został zapłacony, zażalenie podlegało odrzuceniu.
Od ww. postanowienia skarżący wywiódł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku - z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu - przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika natomiast, że zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżący pomimo zakreślonego terminu, i mimo wystosowania wezwania pod właściwym rygorem, nie usunął braków formalnych zażalenia w terminie, co sam też potwierdza. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniesione w sprawie zażalenie.
W zażaleniu inicjującym niniejszą kontrolę skarżący w żaden sposób nie podważa tych ustaleń, wskazując na fakt nierozpatrzenia jego ostatniego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy wobec tego podnieść, że ostatni wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy WSA we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 23 października 2017 r. - a to wobec niezłożenia go na urzędowym formularzu, mimo wezwania do uzupełnienia tego braku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.