Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1033/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zmiany postanowienia z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1033/15 w przedmiocie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. B. (zwanej dalej "Skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. Zwróciła się ponadto z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1033/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt II FZ 958/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej na powyższe postanowienie, w związku z czym stało się ono prawomocne.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł, Skarżąca przy piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt. 3.5 formularza PPF).
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca nie posiada źródeł dochodu ani żadnego majątku, w tym nieruchomości. Wszystkie wydatki miesięczne składające się na bieżące utrzymanie gospodarstwa domowego opłacają dzieci Skarżącej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2016 r. wezwano Skarżącą do wskazania i udokumentowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy i w jakim zakresie zmieniła się sytuacja majątkowa Skarżącej od czasu wydania postanowienia z dnia 6 października 2015 r.
Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu.
Sąd stwierdził, że Skarżąca wniosła o zmianę postanowienia z dnia 6 października 2015 r., w żaden sposób nie wykazując jednak zmiany okoliczności sprawy, na podstawie których żąda zmiany przedmiotowego postanowienia i to pomimo umożliwienia jej takiej możliwości przez Sąd, który wzywała Skarżącą do wykazania zmiany okoliczności sprawy. Nie wskazała nowych okoliczności, które nie byłyby już przedmiotem analizy w prawomocnie zakończonym postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że obecna sytuacja finansowa Skarżącej uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie, a tym samym zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zmiany postanowienia z dnia 6 października 2015 r. Sąd związany był art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), co wiązało się z faktem, że związany był oceną sytuacji materialnej strony zawartą w ww. postanowieniu z dnia 6 października 2015 r.
Odnosząc się do złożonego przez Skarżącą ponownego wniosku o przyznanie prawa mocy Sąd, zgodnie z art. 165 p.p.s.a. ma możliwość zmiany lub uchylenia postanowienia, nawet prawomocnego, jeśli zaistnieją zmiany okoliczności sprawy. W przypadku prawa pomocy chodzi o zmianę sytuacji finansowej wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wezwał Skarżącą do wskazania i udokumentowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy i w jakim zakresie zmieniła się jej sytuacja majątkowa od czasu wydania postanowienia z dnia 6 października 2015 r., jednak Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu. Ponieważ Skarżąca nie wykazała, aby zachodziły nowe okoliczności w sprawie, Sąd pierwszej instancji zasadnie odmówił zmiany postanowienia z dnia 6 października 2015 r.
Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.[pic]