Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt. I SA/Kr 1400/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J. W. (dalej: skarżąca) o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.
Sąd wskazał, iż wniosek skarżącej z dnia 3 listopada 2008 r. nie mógł być uwzględniony, ponieważ nie dotyczył zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zaskarżyła decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Natomiast z przesłanych akt administracyjnych wynika, że zaległość została wykazana w zeznaniu podatkowym za 2007 r., przy czym skarżąca nie zapłaciła tejże zaległości, wnosząc o jej umorzenie.
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie, w którym wniósł o jego zmianę przez wstrzymanie wykonania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
W uzasadnieniu podniósł, iż stanowisko Sądu jest błędne, ponieważ pominął on treść tego przepisu in fine, z którego wynika uprawnienie skarżącej do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zdaniem pełnomocnika zarówno postępowanie, w wyniku którego została określona wysokość zobowiązania podatkowego jego egzekucja jak i postępowanie w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej wynikającej z tego zobowiązania podatkowego są tą sama sprawą administracyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Sąd na wniosek skarżącego, po przekazaniu skargi przez organ, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (§ 3).
Zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku zaistnienia okoliczności, o jakich mowa w § 3 powołanego przepisu, a ponadto, jeśli skarżąca domaga się wstrzymania aktu innego niż zaskarżony, wykazanie, iż mieści się on w granicach sprawy poddanej kontroli sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia nie kwalifikuje się do wstrzymania, ponieważ nie podlega wykonaniu w trybie postępowania egzekucyjnego.
Brak było także podstaw do wstrzymania wykonania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r., wynikającego z zeznania podatkowego, ponieważ wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej nie mieści się to w granicach tej samej sprawy będącej przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy bowiem wziąć pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy, przy czym tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. I o ile w stanie sprawy można mówić o tożsamości podmiotowej, to brak już podstaw do uznania, iż mamy również do czynienia z tożsamością przedmiotową. Innymi słowy rozpatrując sprawę legalności decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowej Sąd nie mógł zając się sprawą wykraczającą poza granice tej sprawy, co w realiach sprawy byłoby równoznaczne z wstrzymaniem wykonania zobowiązania podatkowego, wynikającego z zeznania podatkowego.
Dodatkowo wypada zauważyć, iż redakcja ostatniego zdania art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje, iż instytucja wstrzymania odnosi się do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a więc nie odnosi się do deklaracji, w tym zeznania podatkowego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184, w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.