Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 678/09, wydanym na podstawie art. 254 § 1 w zw. z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił L. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku z jego skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 17 sierpnia 2009 r., Nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 19 października 2009 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono adresatowi 21 października 2009 r.
W dniu 3 listopada 2009 r. L. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 6 stycznia 2010 r. oddalił wniosek.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z 11 marca 2010 r. oddalił zażalenie na postanowienie w sprawie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 26 marca 2010 r., wzywając skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, w przypadku nie dotrzymania terminu wpłaty wpisu.
Pismem z 9 kwietnia 2010 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Po wezwaniu Sądu, strona ponowiła wniosek o przyznanie prawa pomocy, używając urzędowego formularza, w którym wskazała na wiele chorób, niepełnosprawność i ciężką sytuację życiową, a także brak środków do życia.
W ocenie Sądu podniesione przesłanki udzielenia prawa pomocy zostały już prawomocnie ocenione i rozpatrzone postanowieniem z 6 stycznia 2010 r., a następnie postanowieniem NSA z 11 marca 2010 r.
Stąd ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
W zażaleniu na postanowienie, oceniane jako "pisma administracyjne" sędziego WSA w Olsztynie, który je podjął, L. B. wśród obszernych wywodów na temat zasad postępowania sądowego wskazał, że jego sytuacja zdrowotna i życiowa są dramatyczne. Sąd nienależycie tę sytuację zbadał, przez co dopuścił do spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz do dalszego prowadzenia egzekucji z majątku stanowiącego jedyne źródło utrzymania, jakim była renta/emerytura inwalidzka – wobec osoby ciężko chorej z bezpośrednim zagrożeniem życia, wymagającej systematycznego leczenia oraz prowadzenia higienicznego trybu życia.
W konkluzji wniósł o uchylenie powołanych, zaskarżonych "postanowień" oraz orzeczenia umorzenia wszystkich zaległości podatkowych z odsetkami.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.
Postępowanie sądowoadministracyjne uregulowane zostało wskazaną ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ustawa ta przewiduje – art. 243 – 263 – postępowanie w sprawach przyznania prawa pomocy stronom postępowania sądowoadministracyjnego.
Wniosek skarżącego w tej sprawie, w związku z wniesioną przez niego skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 17 sierpnia 2009 r., był już rozpatrywany przez sądy administracyjne.
Wniosek został oceniony i oddalony postanowieniem WSA w Olsztynie z 6 stycznia 2010 r. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2010 r., sygn. akt II FZ 63/10.
Postanowienia NSA są ostatecznie – nie przysługuje od nich żaden środek prawny.
Nie mogła być oceniana, w postępowaniu odnoszącym się do innego postanowienia, zasadność postanowienia WSA w Olsztynie, o którego zgodności z prawem Naczelny Sąd Administracyjny przesądził w powołanym postanowieniu z 11 marca 2010 r., tak jak nie mogła być ponownie merytorycznie rozstrzygana sprawa już rozstrzygnięta.
Zgodnie z art. 165 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone a nawet prawomocne".
Wniosek L. B. z 9 kwietnia 2010 r. o udzielenie mu prawa pomocy nie wskazywał na jakąkolwiek zmianę okoliczności ocenianych już przez Sąd przy rozpoznawaniu jego wniosku w tej samej sprawie złożonego 3 listopada 2009 r.
W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 17 maja 2010 r. nie naruszało prawa, na co zresztą L. B. nie wskazywał, dając jedynie wyraz swojemu głębokiemu niezadowoleniu z rozstrzygnięcia w tym postanowieniu zawartego.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.