Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 lipca 2016 r., sygn. akt II FZ 338/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Beata Cieloch
Rozpoznanie
w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1948/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia
Sprawa
w sprawie ze skargi B. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 173/15 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1948/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie B. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi Brunona Pieprzyka o wznowienie postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2014 r.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że ww. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1948/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną skarżącego na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1849/15, odrzucające skargę B. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 1 lipca 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 173/15 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dot. ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2014 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego - B. R. w dniu 10 lutego 2016 r. Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł pismo zatytułowane "Skarga na zaniechanie". Uwzględniając treść petitum oraz uzasadnienia tego pisma Sąd uznał je za zażalenie na postanowienie z dnia 21 stycznia 2016 r.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej jako P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym wymaganie to jest spełnione jeżeli zażalenie wnosi osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 P.p.s.a., jak również w art. 175 § 3 P.p.s.a. w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Wobec tego, że skarżący ani jego pełnomocnik nie należą do kręgu osób uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i mimo stosownego pouczenia, skarga została sporządzona przez pełnomocnika osobiście Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucające skargę kasacyjną sporządził pełnomocnik skarżącego będący jego córką (pełnomocnictwo - k. 21 akt sądowych). Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik skarżącego był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a.

W związku z powyższym zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.