Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej E.Z. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 października 2010 r. w sprawie określenia wysokości podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Uzasadniając swoje stanowisko Sąd pierwszej instancji przytoczył treść art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a). Wskazał dalej, że ponieważ przesłanki wstrzymania wykonania decyzji są odmienne od tych, które decydują o zasadności skargi, sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie ocenia go pod kątem zasadności skargi. Odnieść się natomiast powinien do wskazanych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności pod kątem spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odwołując się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, że to na stronie składającej wniosek ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje bowiem samodzielnie ustaleń faktycznych co do ich zaistnienia.
Podzielając te poglądy Sąd wskazał, że skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji nie powołała żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że ewentualna egzekucja należności podatkowych mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. We wniosku brak jest jakichkolwiek danych, które umożliwiłyby Sądowi ocenę aktualnej sytuacji skarżącej. Tym samym skoro skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, to tym samym nie wykazała, że wykonanie decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania podniosła, że wykonanie decyzji spowodować może utratę płynności finansowej w prowadzonym gospodarstwie domowym, polegającej na niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych członków rodziny. Skarżąca zaciągnęła kredyt na budowę domu w kwocie 120 000 zł i z tego tytułu musi spłacać raty mające istotny wpływ na utrzymanie płynności finansowej rodziny. Podniosła ponadto, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci, wymagających specjalistycznego leczenia, jak też zapewnia leczenie i sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym teściem, któremu musi zapewnić leki i aparaturę wspomagającą oddychanie. Wykonanie decyzji spowoduje niemożność spłaty kredytu, a tym samym bank zajmie budynek, na który skarżąca wraz z mężem zaciągnęli kredyt. Do zażalenia dołączyła umowę kredytową, wypis z treści orzeczenia lekarza rzeczoznawcy dotyczący S.Z. i oświadczenie woli właściciela nieruchomości o wpis do hipoteki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W orzecznictwie sądów administracyjnych za ugruntowany już można uznać pogląd, że ubiegając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu strona winna co najmniej uprawdopodobnić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z dnia 11 stycznia 2011r., II OZ 1328/10, opubl. w Lex pod nr 743805, z dnia stycznia 2011r., II FZ 685/10, opubl. tamże pod nr 742737). Nie ulega wątpliwości, że w tym przypadku wniosek zawarty w skardze nie był w ogóle uzasadniony. Sąd pierwszej instancji nie miał zatem podstaw do jego uwzględnienia.
Uzasadnienie wniosku i wskazanie okoliczności uzasadniających w ocenie strony skarżącej wstrzymanie wykonania decyzji zastało zawarte dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Jednakże także wskazane w nim okoliczności i załączone do niego dokumenty nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania. Aczkolwiek wynika z nich, że S.Z. jest trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji, a skarżąca i jej małżonek zaciągnęli kredyt mieszkaniowy budowlano-hipoteczny, którego zabezpieczeniem miała być hipoteka na nieruchomości, to jednocześnie brak jest jakichkolwiek danych, pozwalających na ocenę, iż przymusowe wykonanie decyzji doprowadzi do pozbawienia skarżącej i jej męża możliwości spłaty kredytu. Skarżąca nie podała bowiem żadnych informacji dotyczących posiadanego przez nią majątku i dochodów (w tym także ewentualnych dochodów teścia), a także wysokości wydatków, jakie musi ponosić w związku z utrzymaniem rodziny i spłatą kredytu.
Są to okoliczności istotne, trudno bowiem bez znajomości sytuacji majątkowej skarżącej ocenić niebezpieczeństwo powstania nieodwracalnych skutków bądź znacznej szkody w sytuacji wyegzekwowania podatku w wysokości 1817 zł.
Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.