Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1152/13, sprostował oczywistą omyłkę w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. stosownie do art.156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Od powyższego postanowienia J. K. wniósł zażalenie i zarzucił naruszenie art. 156 § 1 i art.139 § 3 p.p.s.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku - a na podstawie art. 166 tej ustawy i w postanowieniu - niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak wskazuje zaś § 2 tego przepisu, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym, co też uczyniono w niniejszej sprawie.
Zawarte w zaskarżonym postanowieniu z dnia 19 maja 2014 r. rozstrzygnięcie, jest typowym sprostowaniem oczywistej omyłki dotyczącej wskazania błędnej sygnatury i zaskarżonego aktu. Lektura uzasadnienia wyroku z dnia 14 maja 2014 r. wskazuje – wbrew ocenie skarżącego – że Sąd wydał wyrok we właściwej sprawie.
Sąd dokonując sprostowania nie naruszył też przepisów o ogłaszaniu wyroków i postanowień (art.139 p.p.s.a.).
Z przyczyn powyższych, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, postanowił jak w sentencji.