Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Po 62/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił R. P. (dalej jako: "skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 8 listopada 2013 r. w przedmiocie omowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący, prawidłowo wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dokumentów potwierdzających deklarowany stan majątkowy, pismem z dnia 2 listopada 2015 r. oświadczył, że nie posiada żądanych dokumentów. Tym samym skarżący nie wykazał ani wysokości przychodów, ani kosztów utrzymania koniecznego. Ponadto Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie kwestię przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego rozstrzygnął już Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 sierpnia 2014 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2015 r. o sygn. akt II FZ 1595/14. W postanowieniu tym uznano, że skarżący, będąc wezwanym do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie stosownych dokumentów i informacji, nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku.
Tym samym uniemożliwił Sądowi zapoznanie się z jego aktualną sytuacją materialną i rzeczywistymi możliwościami płatniczymi. Skarżący nie wykazał zatem istnienia przesłanki umożliwiającej mu przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że od czasu wydania postanowienia z dnia 6 sierpnia 2014 r., nie nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę stanowiska wyrażonego w tym postanowieniu. Skarżący nadal nie przedstawił wszystkich wymaganych oświadczeń i dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego, a tym samym nie wykazał, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu dokumenty i informacje, o które skarżący został wezwany były niezbędne do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącego.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") strona obowiązana jest złożyć na wezwanie sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub sytuacji rodzinnej. Konstrukcja tego przepisu zakłada więc obowiązek współpracy wnioskodawcy z sądem. Niedopełnienie tego obowiązku może w konsekwencji skutkować niewykazaniem, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w rozumieniu art. 246 § 1 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 20 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 588/15 - treść postanowienia dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie dopełnił obowiązku rzetelnego przedstawienia swojej sytuacji materialnej. Dokumenty i informacje, o które skarżący został wezwany, były niezbędne do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, dlatego konsekwencją ich niedostarczenia była odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela zatem stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, że wobec niedostarczenia dokumentów potwierdzających sytuację majątkową skarżącego, aktualne pozostaje postanowienie Sądu I instancji z dnia 6 sierpnia 2014 r. W niniejszej sprawie, z uwagi na brak stosownej dokumentacji, nie można było bowiem wykazać, że doszło do zmiany okoliczności w porównaniu z już rozpoznanym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.