Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Po 302/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek M. G. – Z. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych) w związku z jej skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 18 lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że skarżąca, wezwana do ponowienia wniosku na urzędowym formularzu, z pouczeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, jeśli wezwaniu nie uczyni zadość w terminie 7 dni, mimo skutecznego doręczenia wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie spełniła wymogu z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co na podstawie art. 257 ustawy obligowało Sąd do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zażaleniu na postanowienie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie po wyznaczonym nowym, prolongowanym terminie do uzupełnienia wniosku z jednoczesnym uchyleniem postanowienia z 16 czerwca 2010 r., wskazując, że "...wszelkie wcześniejsze moje oświadczenia wraz z opisem struktury i stanu majątkowego, znajdujące się w obszernej dokumentacji i tej złożonej w Sądzie jak i kolejno w US P. jak również Izbie Skarbowej w P., winny stanowić wystarczający argument do skierowania mnie pomocy."
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane zostało powołaną już wyżej ustawą z 30 sierpnia 202 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 243 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane stronie wyłącznie na jej wniosek. Wniosek strony winien zawierać jej oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach i o stanie rodzinnym (art. 252 § 1). Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2).
Art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi jednoznacznie, że "Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania."
Tak właśnie, wykonując obowiązek wynikający z cytowanego przepisu, postąpił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Autorka zażalenia nawet nie podjęła próby wyjaśnienia, dlaczego zignorowała wezwanie WSA do uzupełnienia braków wniosku, przy którym urzędowy formularz został jej przesłany.
Na marginesie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest sądem właściwym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku – wynika to z art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego właściwym sądem w tym zakresie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.