Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 1023/09, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał M. G. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 września 2009 r. w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za III kwartał 2008 r.
W zażaleniu na to zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W myśl art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych.
W pierwszej kolejności podkreślić trzeba i należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 202/10, oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2010 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Tym samym potwierdził, że rodzaj i wysokość wpisu została określona prawidłowo. Wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2010 r. stało się ono prawomocne i zobowiązuje skarżącą do uiszczenia wymaganego prawem wpisu. Zarówno samo zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l WSA w Poznaniu, jak i postanowienie NSA, wywołują materialne skutki prawomocności, to jest wiążą strony i sądy obu instancji, zgodnie z art. 170 p.p.s.a. W związku z powyższym za niedopuszczalne uznać należy kolejne zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu, które dotyczy tej samej materii.
Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2010 r. jest jedynie zarządzeniem egzekwującym obowiązek uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł wynikający z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2010 r. Zaskarżone zarządzenie ma charakter wyłącznie wykonawczy i nie kreuje nowego obowiązku uiszczenia wpisu sądowego przez skarżącą. Nie stanowi więc zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. zaskarżalnego na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się zaś do wniosku zawartego w zażaleniu o przyznanie prawa pomocy zwrócić należy uwagę, że prawomocnym postanowieniem z dna 25 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 642/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony na postanowienie Sądu pierwszej instancji pozostawiające bez rozpoznania jej wniosek o przyznanie prawa pomocy, ze względu na nienadesłanie wypełnionego wniosku na wymaganym formularzu PPF, pomimo wezwania Sądu.
Tym samym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.