Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 30 września 2020 r., sygn. akt II FZ 441/20

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z 30.06.2020 r. o sygn. I SA/Gl 451/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. P. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 12.02.2020 r., nr [...], wydaną w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne – podobnie, jak inne cytowane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych – na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. 2. Przebieg postępowania przed WSA w Gliwicach.
3. 2.1. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do WSA w Gliwicach skargę na opisaną powyżej decyzję, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z 04.06.2019 r., ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na 2018 r. w kwocie 32.231 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15.04.2020 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginału pełnomocnictwa z 17.03.2020 r. lub jego uwierzytelnionego odpisu, podanie numeru PESEL skarżącego oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Odpowiadając w terminie na wezwanie, pełnomocnik skarżącego podał jego numer PESEL oraz przedłożył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa procesowego. Nadto, skarżący uiścił – bez wezwania – wpis od skargi w kwocie 200 zł. Pełnomocnik skarżącego nie podał natomiast wartości przedmiotu zaskarżenia.

1. 2.2. Postanowienie WSA w Gliwicach:

Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę skarżącego, ponieważ w wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony.

3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z "ostrożności procesowej" wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wskazał, że WSA w Gliwicach znał wysokość spornego zobowiązania pieniężnego, ponieważ została złożona skargą na decyzję SKO w Bielsku Białej z 12.02.2020 r., gdzie wskazano łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. w wysokości 32.231 zł.

1. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
2. 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
3. 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
4. 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast stosownie doart. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
5. 2) oznaczenie rodzaju pisma;
6. 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
7. 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
8. 5) wymienienie załączników. Z kolei według art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowania sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość wpisu. Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
9. 4.2. Z tego względu WSA w Gliwicach uruchomił procedurę uzupełnienia braków formalnych skargi, wzywając skarżącego między innymi na podstawie art. 215 § 1 p.p.s.a. do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ od tej wartości zależała wysokość wpisu stosunkowego. W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi 26.05.2020 r., wyraźnie określono przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. rygor niezastosowania się do wezwania. Z uwagi na to, że skarżący nie zadość uczynił wskazanemu powyżej wezwaniu, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i skargę odrzucić.

Argument skarżącego, że WSA w Gliwicach znał wysokość spornego zobowiązania pieniężnego, ponieważ została złożona skarga na decyzję SKO w Bielsku-Bialej, w której wskazano wysokość zobowiązania pieniężnego, nie może być uwzględniony. W sprawach, w których zaskarżona została w całości decyzja i przewidziany jest wpis stosunkowy od skargi, niewezwanie o wartość przedmiotu zaskarżenia faktycznie doprowadziłoby do niestosowania art. 215 § 1 p.p.s.a. oraz rygoru z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.a.a. do czego sądy administracyjne nie są uprawnione.

Poza zakresem niniejszego postępowania wpadkowego toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pozostaje alternatywnie do zażalenia na odrzucenie skargi zgłoszony w tymże zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

4.3. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu, w związku z czym wniesione zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.