Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 102/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA") odrzucił skargę M. K. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 5 września 2017 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Z uzasadnienia postanowienia WSA wynika, że Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 6 lutego 2018 r. Pismem z dnia 13 lutego 2018 r. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 102/18, w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt II FZ 123/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Wskutek powyższego Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 4 kwietnia 2018 r. Pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego), niesporządzonym na urzędowym formularzu, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z notatki urzędowej z dnia 16 kwietnia 2018 r., od dnia 5 września 2017 r. do dnia 13 kwietnia 2018 r. Skarżący nie uiścił wpłaty w wysokości 500 zł.
Odrzucając skargę WSA stwierdził, że przesyłka zawierająca prawomocne wezwanie do uiszczenia wpisu, została doręczona dorosłemu domownikowi Skarżącego w dniu 4 kwietnia 2018 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 11 kwietnia 2018 r. W tak określonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony, a zatem termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2018 r. Potwierdza to notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA z dnia 16 kwietnia 2018 r. WSA podkreślił, że w przedmiotowej sprawie wpływu na termin do uiszczenia wpisu nie miał - złożony w terminie do uiszczenia wpisu - wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, bowiem jako niezłożony na urzędowym formularzu, zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia, a zatem jest bezskuteczny.
Pismem z dnia 9 maja 2018 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.
Rację w niniejszej sprawie ma WSA, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę Skarżącego z powodu jej nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. Dlatego też w tym stanie rzeczy WSA zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.