Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 906/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną W. R. (dalej: "skarżąca") w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku w z dnia 2 czerwca 2016 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu.
Uzasadniając zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku.
Pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku.
Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), (w dwóch egzemplarzach) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r. przesłał w jednym egzemplarzu pismo, w którym zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym kolejnym zarządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r. wezwano stronę do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 20 lutego 2017 r. poprzez złożenie 1 egzemplarza podpisanego pisma procesowego lub jego uwierzytelnionej kopii – celem doręczenia go organowi administracji publicznej – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 6 marca 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. nadesłał podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej a nie pisma z dnia 20 lutego 2017 r. o zrzeczeniu się rozprawy przed NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę kasacyjną skarżącej, uznał, że pismo z dnia 20 lutego 2017 r. należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., co w konsekwencji skutkowało tym, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. Z uwagi nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie, Sąd odrzucił skargę kasacyjną.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że treść wezwania do przedłożenia egzemplarza pisma z dnia 20 lutego 2017 r. była niedostatecznie precyzyjna i myląca. Ponadto podniesiono, że skarżąca uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej, a jedynie uchybiła wezwaniu do uzupełnienia pisma uzupełniającego skargę kasacyjną, co nie może być podstawą do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Na podstawie art. 47 § 2 p.p.s.a. odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z kolei art. 176 § 2 p.p.s.a. stanowi, że wymogiem formalnym skargi kasacyjnej, oprócz wymogów przewidzianych dla pisma procesowego, jest zawarcie wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi kasacyjnej, nieuzupełnienie braków (w tym braków formalnych) obliguje sąd do odrzucenia tego środka odwoławczego na podstawie art. 178 p.p.s.a.
W realiach niniejszej sprawy NSA stwierdza, że Sąd pierwszej instancji słusznie wezwał skarżącą do uzupełniania braku skargi kasacyjnej, jakim jest zawarcie wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Zasadnie także Sąd wezwał stronę do nadesłania odpisu pisma z dnia 20 lutego 2017 r., w którym strona zrzekła się rozprawy. Błędnie jednak Sąd nadał rygor temu wezwaniu na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., a mianowicie pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 20 lutego 2017 r. bez rozpoznania.
Pismo z wnioskiem o zrzeczeniu się rozprawy jest elementem skargi kasacyjnej, zatem wezwanie do nadesłania odpisu tego pisma, tak jak wezwanie do nadesłania odpisu skargi kasacyjnej, powinno być pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej - art. 178 p.p.s.a.
Niesłusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że należy odrzucić skargę kasacyjną z racji na nienadesłanie odpisu pisma uzupełniającego z dnia 20 lutego 2017 r., w sytuacji, gdy czynności tej nadany został rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.