Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 392/08, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał J.R. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) w związku z art.220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, bowiem, w jej ocenie, ogranicza ono prawo dostępu do Sądu, poprzez uniemożliwienie złożenia wniosku o zwolnienie wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Do obowiązku sądu rozstrzygającego daną sprawę należy właściwe, tj. zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, określenie i pobranie wpisów sądowych. Przy ustalaniu wysokości wpisu sąd w pierwszej kolejności musi rozstrzygnąć czy należny jest wpis stały czy stosunkowy. W przypadku wpisu stosunkowego sąd następnie oblicza jego wysokość uzależnioną od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, a wysokość wpisu stałego jest wprost określona w powołanym rozporządzeniu.
Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana cyt. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 2 ust. 6 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wynosi 200 zł. W obszarze tego unormowania mieści się bowiem przedmiot niniejszej sprawy - odmowa umorzenia kary porządkowej.
Argumenty podniesione przez skarżącą w zażaleniu nie mogą w żadnym wypadku spowodować uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Podniesiony przez stronę argument, iż pozbawiona została prawa do Sądu i możliwości ubiegania się zwolnienie od wpisu w wysokości 200 zł jest kompletnie bezzasadny. Podkreślić w tym względzie należy, że w wezwaniu z dnia 26 września 2008 r. (k- 16 akt sądowych) zwrócono się do skarżącej z zapytaniem, czy jej obecnie analizowane pismo stanowi zażalenie, czy też wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pouczono skarżącą również o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". W piśmie z dnia 6 października 2008 r. skarżąca wypowiedziała się, iż poprzednie pismo stanowi zażalenie.
Zatem ewentualna sytuacja materialna, finansowa czy też rodzinna skarżącej może stać się przedmiotem badania Sądu, o ile strona złoży na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na zwolnieniu strony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny w takim stanie sprawy nie jest władny rozstrzygać okoliczności, czy też faktów, które warunkowałyby zwolnienie skarżącej z wpisu sądowego, bowiem zgodnie z art. 254 § 1 p.p.s.a. rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub się toczy.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.