Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II FZ 515/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 376/10, odmawiające przyznania prawa pomocy.
W dniu 15 listopada 2010 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo skarżącej (z dnia 8 listopada 2010r.) zatytułowane "wyjaśnienie, sprostowanie, uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 14 października 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje.
Podkreślić należy, że z treści pisma strony z dnia 8 listopada 2010 r. nie wynika, że jest to wniosek o uzupełnienie, sprostowanie, czy też wykładnię powyższego postanowienia. Skarżąca wyraźnie wskazuje, że wnosi o ponowne rozpatrzenie wniosku (zażalenia) z dnia 4 września 2010 r. i zwolnienie z opłat sądowych i administracyjnych. W piśmie tym opisuje ponownie swoją sytuację finansową.
Pismo strony należy zatem uznać za zażalenie na postanowienie NSA z dnia 14 października 2010 r.
W związku z powyższym wskazać trzeba, że od dnia 1 stycznia 2004 r. sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne. W pierwszej instancji rozpoznają sprawy wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast środki odwoławcze, tj. skargę kasacyjną i zażalenia rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny.
Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, ponieważ nie przysługują od nich środki odwoławcze (por. art. 168 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270; zwanej dalej p.p.s.a.). Również przepis art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.