Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzje Ministra pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 stycznia 2011 r. (nr [...] oraz [...]) w przedmiocie wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okres od listopada 2003 r. do sierpnia 2004 r. i za listopad 2004 r. Powyższym wyrokiem Sąd pierwszej instancji zasądził od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz M. S.A. z siedzibą w L. kwotę 20.210,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Minister Pracy i Polityki Społecznej złożył zażalenie na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że orzeczenie Sądu pierwszej instancji w powyższym zakresie nie zostało uzasadnione, w związku z czym doszło do naruszenia art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zdaniem organu, koszty postępowania sądowego w sprawie wyniosły łącznie 5.268,- zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się, stosownie do treści art. 205 § 2 P.p.s.a., ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Aktem prawnym, do którego odsyła ostatni z wymienionych wyżej przepisów jest m.in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. 2002 r., Nr 163 poz. 1349 ze zm.).
Przepis § 14 ust. 2 pkt 1) lit. a) powołanego wyżej rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne w wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie z treścią tego przepisu stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy od 50.000 zł do 200.000 zł - 3.600 zł, a powyżej 200.000 zł - 7.200 zł.
Odnosząc się do zarzutów Ministra Pracy i Polityki Społecznej przedstawionych w zażaleniu, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na postanowienie Sądu pierwszej instancji podjęte na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r., mocą którego połączono sprawy o sygn. akt III SA/Wa 871/11 oraz III SA/Wa 872/11 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Uwzględniając treść powołanego powyżej postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na koszty postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r., złożyły się:
- - uiszczony wpis w kwocie 1.668,- zł (wartość przedmiotu zaskarżenia – 83.400,- zł) od skargi na decyzję Ministra pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 stycznia 2011 r. (nr [...]),
- - uiszczony wpis w kwocie 7.708,- zł (wartość przedmiotu zaskarżenia – 770.768,- zł) od skargi na decyzję Ministra pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 stycznia 2011 r. (nr [...]),
- - koszty zastępstwa procesowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 871/11 w kwocie 3.600,- zł
- - koszty zastępstwa procesowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 872/11 w kwocie 7.200,- zł
- - koszty opłacenia czynności złożenia pełnomocnictwa w obu sprawach – 34 zł.
Należy przyznać rację organowi, który podnosi, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w zakresie zwrotu kosztów postępowania nie zawierało uzasadnienia. Właściwe uzasadnienie orzeczenia w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów powinno zawierać przytoczenie wszystkich wskazanych przepisów oraz okoliczności faktycznych uzasadniających rostrzygnięcie. Jednakże, skoro WSA w Warszawie zasądził zwrot kosztów postępowania w prawidłowej wysokości należało uznać, że uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.