Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie 3 wyroku z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 473/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącej spółki - P. [...] S.A. w W. kwotę 5.167 zł (słownie: pięć tysięcy sto sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wyjaśniono, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego zmianę i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. kwoty 5.600 zł tytułem kosztów postępowania oraz przyznanie kosztów zastępstwa radcy prawnego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych w kwocie 120 zł. Skarżąca zarzuciła kwestionowanemu orzeczeniu naruszenie art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
W uzasadnieniu zażalenia spółka wyjaśniła, że w niniejszej sprawie na koszty postępowania (5.600 zł) składały się: opłata sądowa w wysokości 2.000 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego, które – biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 149.944 zł – wynosiło 3.600 zł, stosownie do § 6 pkt 6 powołanego wyżej rozporządzenia. Tym samym zasądzenie na rzecz spółki kwoty 5.167 zł było niezgodne z zasadami wyliczania wynagrodzenia wynikającymi z p.p.s.a. i wspomnianego aktu wykonawczego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Poza sporem w sprawie pozostaje okoliczność, że przedmiotem skargi wniesionej przez spółkę była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. określająca stronie wysokość należnego podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 149.944 zł. Nie ulega również wątpliwości, że skarżąca, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 sierpnia 2012 r., uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 2.000 zł (por. k. 2 i 12 akt sądowych). Podstawą ustalenia opłaty sądowej w tej wysokości była wskazana w skardze jako wartość przedmiotu zaskarżenia całkowita wartość podatku (1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Dostrzec jednak należy, że na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 15 października 2012 r. stwierdzono, iż faktyczna wartość przedmiotu sporu w sprawie wynosiła 78.321 zł (kwota stanowiąca różnicę pomiędzy wysokością podatku od nieruchomości dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przyjętą przez organ, a kwotą podaną przez spółkę dla tych samych gruntów). W konsekwencji należny wpis sądowy od skargi ustalono na kwotę 1.567 zł w oparciu o § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto z uwagi na uiszczenie przez spółkę opłaty sądowej w wysokości 2.000 zł zarządzono zwrot na rzecz skarżącej kwoty 433 zł jako nienależnie pobranej (por. treść zarządzenia z dnia 15 października 2012 r. – k. 60 akt sądowych).
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonego postanowienia. Zasadnie bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyjął, że niezbędne koszty postępowania w niniejszej sprawie wyniosły łącznie 5.167 zł, w tym kwota wpisu od skargi – 1.567 zł oraz wynagrodzenie występującego w imieniu spółki radcy prawnego – 3.600 zł, i taką też kwotę zasądził na rzecz skarżącej. Wyliczenie takie odpowiadało zasadom zwrotu kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego ustalonym w art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (por. § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 6 tego rozporządzenia).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.