Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 20 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 504/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sprawie ze skargi Z. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 26 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku rolnego za 2017 r. dokonał sprostowań w wyroku tegoż Sądu z 5 października 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 504/17 w zakresie omyłek zawartych w sentencji i uzasadnieniu wyroku co do statusu Skarżącego i numeru obrębu oraz oddalił wniosek o sprostowanie w pozostałym zakresie.
W zażaleniu na to postanowienie Skarżący – reprezentowani przez adwokat J. B. - zarzucili naruszenie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) z uwagi na niesprosotowanie przedmiotu zaskarżenia, przedmiotu skargi jako ustalenie wysokości podatku rolnego za 2017 r., w sytuacji gdy Skarżący wymiaru podatku nie kwestionowali. Skarżący wnieśli o zmianę postanowienia w zaskarżonej części i dokonanie sprostowania co do prawidłowego określenia przedmiotu zaskarżenia. Skarżący wskazali, że całkowicie nie rozumieją określenia, że przedmiotem zaskarżenia jest ustalenie wysokości podatku rolnego za 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście niezasadne.
W żadnej bowiem mierze nie został naruszony art. 156 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W sytuacji zatem, gdy zażalenie dotyczy "niedokładności", a w sprawie bardzo dokładnie wskazano zarówno przedmiot zaskarżenia, jak i przedmiot decyzji, to nie można zarzucić Sądowi pierwszej instancji naruszenia tego przepisu z uwagi na odmowę sprostowania w tym zakresie.
Autorka zażalenia myli kilka pojęć – przedmiot skargi, przedmiot zaskarżenia oraz jego zakres, a także przedmiot decyzji. Nie zauważa też, że wskazany w sentencji i uzasadnieniu wyroku WSA fragment "w przedmiocie ustalenia wysokości podatku rolnego za 2017 rok" nie dotyczy przedmiotu skargi ani jej zakresu, a odnosi się do przedmiotu decyzji. Ten zaś wprost wynika z decyzji organu pierwszej instancji (Prezydenta Miasta R.) i jest wskazany jako "ustalić wysokość podatku rolnego po zaokrągleniu do pełnych złotych na 2017 rok w kwocie 60,00 zł" (vide akta administracyjne) oraz decyzji organu drugiej instancji - w decyzji SKO wskazano "w sprawie ustalenia wysokości podatku rolnego na 2017 rok" (vide akta administracyjne).
Zgodnie z art. 138 p.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Jak wynika z tego przepisu chodzi w nim nie o zakres zaskarżenia, nie o przedmiot decyzji, a o przedmiot zaskarżenia, m.in. przedmiot skargi czy zażalenia. Określenie przedmiotu zaskarżenia powinno zawierać precyzyjne oznaczenie, jakiego aktu lub czynności organu administracji publicznej dotyczy wyrok. Tak stało się w tej sprawie, bowiem WSA wyraźnie wskazał, która decyzja jest przedmiotem skargi. Określenie decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie zawiera oznaczenie tego aktu (decyzja), nazwę organu i jego siedzibę (Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie), datę jej wydania (26 maja 2017 r.), jej numer (...) i jej przedmiot (ustalenie wysokości podatku rolnego za 2017 rok).
Naczelny Sąd Administracyjny nie ma więc żadnych wątpliwości, że jest to precyzyjne określenie przedmiotu zaskarżenia. Z kolei zakres zaskarżenia (innymi słowy, co dokładnie kwestionują Skarżący w skardze) w żaden sposób nie wpływa na przedmiot decyzji (będącej przedmiotem zaskarżenia).
Wobec powyższego, z uwagi na oczywistą niezasadność zażalenia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.