Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r., II FZ 561/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 2532/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Pismem z dnia 31 lipca 2015 r. skarżący złożył wniosek m.in. o wyłączenie sędziego NSA Jacka Brolika, który zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej nie wykonał obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, czym naruszył zasadę legalności. Końcowo strona wnioskowała o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania. Ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd, czyli sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Skoro postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 561/15, to wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny. Nie ma bowiem na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, ponieważ sprawa została już rozpoznana i nie toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W istocie rzeczy wniosek o wyłączenie sędziego NSA zmierza do zmiany prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2015 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.