Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3124/12, w ten sposób, że w miejsce błędnie podanej nazwy strony "J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W." wpisał: "Syndyka upadłości J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w W.".
Na powyższe postanowienie Syndyk masy upadłości J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej wniósł zażalenie, nie podzielając stanowiska Sądu, aby po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej strony, bez zastosowania art. 124 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), który przewiduje zawieszenie postępowania przed Sądem z urzędu, dopuszczalne było wyrokowanie w sprawie z dokonaniem swobodnej zmiany strony postępowania bez rozważenia, czy przedmiot postępowania stanowi, czy nie stanowi masy upadłości.
Zdaniem żalącego, syndyk może być stroną wyłącznie takich postępowań, które dotyczą masy upadłości. W każdym innym przypadku, stroną powinien być nadal upadły. Zgodnie z art.144 Prawa upadłościowego i naprawczego, wstąpienie do sprawy syndyka jest szczególnym podstawieniem procesowym. W przedmiotowej sprawie postępowanie powinno ulec obligatoryjnemu zawieszeniu z urzędu. Syndykowi przysługuje legitymacja do udziału w sprawach, które są związane z masą upadłości. Podjęcie zawieszonego postępowania uzależnione jest od tego, czy należność zostanie umieszczona na liście wierzytelności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sprostowanie orzeczenia sądowego to konstrukcja procesowa mająca na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia – to dopuszczalne jest jedynie na drodze zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania może być każde orzeczenia bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Niedokładność czy omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania (zob. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 486 i nast.).
W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji sprostował treść sentencji orzeczenia w ten sposób, że w miejsce błędnie podanej nazwy strony J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. wpisał "Syndyka upadłości J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w W.". Takie działanie mieści się w zakresie postępowania dotyczącego sprostowania niedokładności, czy też omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie to nie prowadziło do zmiany rozstrzygnięcia.
Zarzuty podnoszone w zażaleniu w żadnej mierze nie odnoszą się do problemu sprostowania wyroku. Kwestie, które porusza Syndyk nie były przedmiotem postępowania Sądu odnośnie sprostowania sentencji. Rozpoznanie podnoszonych zarzutów mogłoby nastąpić jedynie na drodze zaskarżenia orzeczenia środkiem odwoławczym.
Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie naruszył prawo zaskarżonym postanowieniem, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.