Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 903/09 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącą I. S. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie I. S. zarzuciła nieuwzględnienie przy ustalaniu wpisu sądowego trudnej sytuacji majątkowej strony. W treści pisma skarżąca wyjaśniła, że jest osobą chorą a jej jedynym źródłem przychodu jest emerytura. Skarżąca przedstawiła ponadto wykaz miesięcznych wydatków ponoszonych przez nią i jej małżonka wskazując jednocześnie, że nie posiada żadnych oszczędności czy ruchomości, które mogłaby spieniężyć.
W związku z treścią złożonego zażalenia Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2009 r. wezwał skarżącą do jednoznacznego oświadczenia czy jej pismo stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 16 listopada 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, czy też jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 15 grudnia 2009 r. I. S. potwierdziła, że przedmiotowe pismo stanowi zażalenie na zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Decydujące znaczenie dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, że I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 września 2009 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej. Kwestia wysokości wpisu pobieranego w tego typu sprawach została rozstrzygnięta uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt II FPS 2/09, w której stwierdzono, iż od skargi na decyzję organu podatkowego odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej pobiera się wpis stały w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W takim przypadku spór nie dotyczy bowiem bezpośrednio należności pieniężnej ale przesłanek przyznania ulgi w spłacie zaległości podatkowych.
W świetle przedstawionych uwag zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 903/09 należało uznać za odpowiadające prawu. Kontrolowane zarządzenie określało prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.
Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że argumentacja skarżącej odnosząca się do jej ciężkiej sytuacji majątkowej nie mogła zostać uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny jako wykraczająca poza granice niniejszego postępowania zażaleniowego, którego celem była ocena zgodności z prawem zarządzenia wzywającego do opłacenia należnego wpisu sądowego. Stan majątkowy strony i jej kondycja finansowa mogłyby stanowić przedmiot rozważań Sądu, jednakże w ramach postępowania dotyczącego prawa pomocy, inicjowanego stosownym wnioskiem strony.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.