Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r., II FZ 596/07, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2007 r. wzywające do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 22 czerwca 2007 r. w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 r. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia – w części przedstawiającej stan faktyczny ustalony dla rozpoznania zażalenia Skarżącego – powyższą decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia 16 kwietnia 2007 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. W dalszej części uzasadnienia natomiast (wiersze 19-21) zawarto zwrot, iż "zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. wydaną po wznowieniu postępowania podatkowego z urzędu".
Skarżący pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. wniósł o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III).
W rozpatrywanej sprawie omyłka pisarska w wierszu 20 uzasadnienia postanowienia ma charakter oczywisty, co wynika zarówno z konfrontacji z całością treści orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2007 r., jak i treści akt Sądu I instancji (np. odpowiedzi Samorządowego Kolegium Odwoławczego na skargę M. K., karta 8 akt). Podkreślić również należy, iż sprostowanie powyższej omyłki nie wpływa na merytoryczne rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie zgodności z prawem zarządzenia z dnia 21 września 2007 r. wzywającego Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 i 197 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.