Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Lu 768/15, działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718) dalej p.p.s.a., odrzucił zażalenie M.S. na postanowienie tego Sądu z dnia 31 marca 2016 roku w sprawie ze skargi M.S. (skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 maja 2015 roku w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia.
Sąd w zaskarżonym postanowieniu z dnia 23 czerwca 2016 roku wskazał, że postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r. odrzucone zostało spóźnione zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 29 stycznia 2016 r. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie z dnia 31 marca 2016 r. Jednak, pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia w kwocie 100 zł (stosowne wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 maja 2016 r. – k. 81 akt), ustawowo wymagany wpis od zażalenia nie został uiszczony. W tych okolicznościach, Sąd pierwszej instancji uznał, że zażalenie na postanowienie z dnia 31 marca 2016 r., którego skarżący nie opłacił ustawowo wymaganym wpisem sądowym, należało odrzucić zgodnie z treścią art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Skarżący nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2016 roku złożył na nie zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym postępowaniu wpadkowym jest wyłącznie to, czy w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasadnie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 31 marca 2016 roku. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że mimo prawidłowego wezwania skarżącego przez Sąd (karta 73, 77, 81), należny wpis od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2016 roku nie został uiszczony przez skarżącego w terminie. Okoliczności tych skarżący w zażaleniu nie kwestionuje.
Tym samym zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2016 roku podlegało odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Objęte rozpoznawanym obecnie zażaleniem postanowienie z dnia 23 czerwca 2016 roku nie narusza zatem prawa. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.