Uzasadnienie
Skarga nie została opłacona wpisem.
Opłacenie skargi wpisem jest wymagane stosownie do art. 220 § 1 i art. 230 § 1 - § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 - ustawa p.p.s.a.).
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 lipca 2015 r. Skarżący został pisemnie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało zakreślenie ustawowego terminu na opłacenie skargi wpisem oraz pouczenie o rygorze odrzucenia skargi na wypadek pozostania bezczynnym. Wezwanie zostało doręczone adresatowi - do rąk dorosłego domownika - w dniu 2 listopada 2015 r., po rozpoznaniu zażalenia na zarządzenie z dnia 16 lipca 2015 r., wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wpis nie został uiszczony.
Natomiast, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wpłynęło pismo, w którym Skarżący nie wyraża zgody na zapłatę jakiejkolwiek kwoty. Wyjaśnił przy tym, że skarga jest uzasadniona. Jego zdaniem, opłatę powinien uiszczać ten, kto wydał złe, bardzo krzywdzące i niepotrzebne postanowienie.
Należy zważyć, że w dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. przewidziany dla uiszczenia wpisu od skargi. Nieuiszczenie wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do zapłaty wymaganej kwoty, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. W kontekście argumentów Skarżącego podkreślić trzeba, że stosownie do art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Taką opłatą jest również wpis od skargi, o czym stanowi art. 212 § 1 ustawy p.p.s.a.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a.