Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Po 332/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek M. G. – Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca nie spełniła wskazanego wymogu z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. powołanie fachowego obrońcy z urzędu oraz wznowienie postępowania po wskazaniu kwoty wpisu i zaksięgowaniu na koncie dokonanej wpłaty. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na swoją złą sytuację ekonomiczną, która uniemożliwiła poniesienie kosztów sądowych. Okoliczność ta zdaniem strony uzasadnia wznowienie procesu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia prawa, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór formularza określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Stosownie do treści art. 257 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie, na podstawie zarządzenia z dnia 29 kwietnia 2010 r., stronie został przesłany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mimo stosownego pouczenia o konsekwencjach jego niewypełnienia skarżąca nie zastosowała się do przedmiotowego zarządzenia. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił go bez rozpoznania.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.