Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 16 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 768/15 w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Przewodniczący Wydziału WSA w Lublinie wezwał M.S. (dalej jako "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 maja 2015 r. w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia zażalenie na postanowienie Wójta Gminy W. z dnia 23 marca 2015 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o umorzenie zaległości podatkowej w podatku rolnym. Wysokość wpisu w sprawie określono na 100 zł, powołując jako podstawę prawną § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.) - powoływanego dalej jako "rozporządzenie"
W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżący wskazując na swoją trudną sytuację finansową wniósł o unieważnienie i wydanie zarządzenia zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu zakwestionował prawidłowości ustalenia tego wpisu. Skarżący podniósł, że zarządzenie zostało wydane bezprawnie, bezzasadnie i jest dla niego krzywdzące, ponieważ nie uiszcza się żadnych opłat od spraw w "nierozczynaniu administracyjnym". Skarżący zaznaczył, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy i obecnie nie ma żadnego dochodu, ani żadnych pieniędzy i nie pokryje żadnego niepotrzebnego wpisu. Skarżący wskazał, iż zasługuje całkowicie na wszelką pomoc ze strony państwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Wskazać przede wszystkim należy, iż Skarżący nie zakwestionował podstaw określenia wysokości wpisu. Nie wskazał też, że wpis został określony nieprawidłowo albo na błędnej podstawie prawnej, a argumentacja zażalenia koncentruje się na trudnej sytuacji majątkowej Skarżącego. Podkreślić w związku z tym trzeba, że okoliczność, czy strona jest w stanie uiścić wpis od skargi, nie ma wpływu na określenie jego wysokości, która wynika z przepisów prawa. W zaskarżonym zarządzeniu słusznie wskazano na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Skoro w przedmiotowej sprawie zaskarżonym aktem jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, powyższy przepis znajduje zastosowanie, a zatem słusznie wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Ciężka sytuacja materialna strony pozostaje bez wpływu na wysokość wpisu w sprawie, może jednak stanowić przesłankę przyznania Skarżącemu, na jego wniosek, prawa pomocy, kwestia ta pozostaje jednakże poza ramami niniejszego postępowania zażaleniowego.
W wydanym zarządzeniu prawidłowo, w ocenie Sądu odwoławczego, ustalono, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł.
Podsumowując należy stwierdzić, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnego wpisu, jak również rygor na wypadek jego nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, w związku z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji