Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. sygn. II FZ 676/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie I. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lutego 2013 r., sygn,. akt. I SA/Gd 1174/12 w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu NSA stwierdził, że skarżąca nie skorzystała w postępowaniu przed Sądem I instancji z rzetelnego wykazania swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej. W konsekwencji NSA uznał, że Sąd I instancji trafnie uznał, że skarżąca nie wykazała w sposób właściwy spełnienia przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.").
W dniu 22 sierpnia 2013 r. skarżąca wniosła pismo określone jako "skarga", w którym stwierdziła, że nieprawdą jest, iż na wcześniejszych etapach postępowania nie składała żadnych dokumentów. Ponadto stwierdziła, że prowadzone kontrole z Urzędu Skarbowego w G. potwierdzały, iż skarżąca nie posiada żadnego majątku. W załączeniu przesłała decyzję Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 7 czerwca 2013 r., w której organ uznał ją za osobę bezrobotną i jednocześnie odmówił jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto skarżąca przesłała postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G., z dnia 8 września 2011 r. w której treści organ stwierdził, że strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo skarżącej stanowi w istocie zażalenie i jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów p.p.s.a. W związku z tym jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, takich jak. skargi kasacyjne i zażalenia od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych. Wspomniana ustawa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach jakiegokolwiek zwykłego środka odwoławczego od orzeczeń wydawanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, że postanowienie wydane przez ten Sąd zgodnie z art. 170 p.p.s.a. ma charakter orzeczenia prawomocnego oraz w myśl art. 171 p.p.s.a ma powagę rzeczy osądzonej. Z tych przyczyn pismo nie może zostać poddane merytorycznej ocenie.
Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Jedynie na marginesie należy wskazać, że w razie zmiany okoliczności strona postępowania sądowoadministracyjnego może w każdym czasie złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy, który podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.