Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 14 maja 2013 r. WSA w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 21 lutego 2013 r. odrzucającego skargę M. i P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 18 maja 2012 r., nr [...]. Postanowienie to zostało doręczone stronom wraz z pouczeniem o trybie i formie jego zaskarżenia. Pismem z dnia 24 maja 2013 r., sporządzonym własnoręcznie, M. i P. B. wnieśli zażalenie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
2. Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. WSA w Poznaniu odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 12 grudnia 2013 r. (sygn. akt II FZ 1162/13).
3. Dalej WSA w Poznaniu wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub 3 p.p.s.a. W wyznaczonym terminie skarżący wnieśli zażalenie sporządzone własnoręcznie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone odmową ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
4. Pismo z dnia 24 maja 2013 r. określone jako zażalenie zostało sporządzone przez strony własnoręcznie, a to w ocenie Sądu I instancji uzasadniło z uwagi na obligatoryjny wymóg formalny z art. 194 § 4 p. p. s. a. odrzucenie skargi.
5. W zażaleniu na w/w postanowienie, skarżący stwierdzili m.in., że "pokrzywdzony nie ma szans walczyć o swoje na legalnej drodze prawnej". Podnieśli ponadto, że ich dochody drastycznie spadły po zamknięciu – jak to nazwali – nieprawnym firmy przez Prokuraturę Rejonową w Kościnie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 6. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
- 1. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. W myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
- 2. Skarżący zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 maja 2013 r. o odrzuceniu skargi sporządzili i podpisali własnoręcznie (pismo procesowe z dnia 24 maja 2013 r. – karta nr 145 akt sądowych). Z akt sądowych wynika, że Sąd I instancji prawidłowo pouczył strony skarżące o zasadach złożenia zażalenia na w/w postanowienie, zawierając w punkcie 5 pouczenia informację, że zażalenie na postanowienie w sprawie odrzucenia skargi winno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika tj. radcę prawnego, adwokata lub w sprawach podatkowych także przez doradcę podatkowego.
- 3. Sporządzenie i podpisanie zażalenia przez skarżących uchybiało treści art. 194 § 4 p.p.s.a., a taki stan rzeczy uzasadniał jego odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a.
- 4. Z tego też powodu Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Niniejsze rozstrzygnięcie zostało oparte o art. 194 § 4 w zw. z art. 184 i art. 197 § 2 p.p.s.a.