Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 259/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę S. J. (dalej "strona", "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 1 marca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 17 marca 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.
Pismem z 1 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 29 kwietnia 2015 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy, a postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r. WSA w Łodzi utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego.
Na podstawie zarządzenia z dnia 8 czerwca 2016 r. skarżącemu przesłano ponownie odpis zarządzenia z dnia 17 marca 2016 r. informując jednocześnie, że wniesienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odpis zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 27 czerwca 2016 r. (k. 34 akt).
Postanowieniem z 10 października 2016 r., sygn. akt II FZ 479/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 17 marca 2016 r. w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi.
Pismem z dnia 25 października 2016 r. ponownie doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia skarżący odebrał 14 listopada 2016 r. (k. 64 akt), jednak nie uiścił wymaganej opłaty.
Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji wskazał, że strona skarżąca pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu od skargi, nie uiściła stosownej opłaty sądowej.
Odpis postanowienia z dnia 14 grudnia 2016 r. skarżący otrzymał w dniu 11 stycznia 2017 r. (k. 91 akt).
Pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. (16 stycznia 2017 r. – data wniesienia) skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia ("kasacji, unieważnienia, rewizji, weryfikacji, zaskarżenia, sprawdzenia").
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak zasadnie uznał sąd pierwszej instancji, strona skarżąca pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu od skargi, nie uiściła stosownej opłaty sądowej w wyznaczonym 7-dniowym terminie. Skarżący korzystał w rozpoznawanej sprawie z możliwości wniesienia zarówno wniosku o przyznanie prawa pomocy jak i zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu. Po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz oddaleniu zażalenia na zarządzenie z dnia 17 marca 2016 r. skarżący pismem z dnia 25 października 2016 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 marca 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 14 listopada 2016 r. (k. 64 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 21 listopada 2016 r. Skarżący wpisu nie uiścił, co skutkować musiało odrzuceniem przez sąd pierwszej instancji skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.