Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem z 16 lipca 2018 r., I SA/Kr 34/18 Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania pismo M.S. z 4 czerwca 2018 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że w wykonaniu zarządzenia z 14 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania charakteru pisma z 4 czerwca 2018 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpatrzenia. Pomimo, iż odpowiedź skarżącego dotarła do Sądu w wyznaczonym terminie, to nie precyzuje ona jednak charakteru pisma z 4 czerwca 2018 r. Skarżący nie wyjaśnił bowiem, w jakim celu nadesłał do Sądu ww. pismo, zatem nie został usunięty jego brak formalny, który uniemożliwia nadanie pismu prawidłowego biegu.
- 2. Powyższe zarządzenie sędziego skarżący uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażając niezadowolenie z zajętego w nim stanowiska.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowego właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie sprecyzował w żaden sposób swoich żądań, co spowodowało, iż jego pismu z 4 czerwca 2018 r. nie można było nadać dalszego biegu. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano ww. przepisy i pozostawiono pismo skarżącego bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji skarżącego i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma decydować za stronę, jakie było jej żądanie. Skoro pismo strony skarżącej nie przedstawia jej jednoznacznych intencji i wniosków, to uniemożliwia to podjęcie przez Sąd czynności wynikających z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania. Niesprecyzowanie przez skarżącego jego żądań w odpowiedzi na wezwanie Sądu, a w konsekwencji nieusunięcie braków formalnych pisma z 4 czerwca 2018 r., stanowiło zatem obligatoryjną podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.