Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił A.M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i wydanie orzeczenia zgodnie z jego wnioskiem.
W uzasadnieniu podkreślił, że rozstrzygniecie jest dla niego niesprawiedliwe i niezrozumiałe, gdyż do każdej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dołączał wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zatem nie może ponieść negatywnych skutków takiego zachowania. Podkreślił także, że nie ze swojej winy nie odebrał przesyłki pocztowej zawierającej formularz o przyznanie prawa pomocy z uwagi na poważna chorobę jak i podeszły wiek swojej babki, u której mieszka.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podzielić w pełni argumentację Sądu pierwszej instancji, że przesłanką uniemożliwiającą przywrócenie terminu jest ustalenie, że uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Tym bardziej niedopuszczalne jest przywrócenie terminu w sytuacji, kiedy ustawa nie przewiduje dla danej czynności procesowej żadnego terminu. Taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do wniosku o przyznanie prawa pomocy, który w myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) może być złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie. Żaden termin nie ogranicza złożenia takiego wniosku. Nic nie stoi na przeszkodzie aby skarżący ponownie złożył do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania bądź odmowa przywrócenia terminu do uzupełnienia jego braków nie zamykają skarżącemu drogi do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy ponownie.
Mając powyższe na uwadze, skoro uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, to nie można zarzucić Sądowi pierwszej instancji naruszenia prawa w postanowieniu będącym przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego. Stosownie zatem do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.