Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 1532/17) odrzucił skargę M. M. – nazywanego dalej "Skarżącym", na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 11 września 2017 r. w przedmiocie sprostowania w decyzji oczywistej omyłki.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 26 lipca 2018 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie zostało doręczone stronie 17 sierpnia 2018 r. w trybie zastępczym przewidzianym w art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako "P.p.s.a."). Natomiast wpis od skargi został uiszczony 27 sierpnia 2018 r., czyli po upływie wyznaczonego stronie terminu. W konsekwencji, działając zgodnie z art. 220 § 3 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako "P.p.s.a."), Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.
Sąd pierwszej instancji zaznaczył przy tym, że pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skarg zostało wydane Skarżącemu przez operatora pocztowego 20 lipca 2018 r. Niemniej jednak z powyższego nie można wywodzić, że doręczenie nastąpiło tego dnia, ponieważ pierwsza próba doręczenia miała miejsce 3 sierpnia 2018 r. i tego dnia pismo zostało złożone w placówce operatora pocztowego. Tym samym, zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., czternastodniowy termin jego przechowywania upłynął 17 sierpnia 2018 r. Z art. 73 § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że w tej dacie doszło do doręczenia zastępczego i od tej daty powinien być liczony termin do uiszczenia wpisu od skargi.
W zażaleniu od powyższego postanowienia Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie okazało się bezzasadne, dlatego zostało oddalone.
Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., odczytywanym łącznie z art. 73 § 1 tej ustawy, data doręczenia zastępczego w drodze fikcji prawnej zależna jest od terminu pierwszej próby doręczenia przesyłki w sposób określony w art. 65-72 P.p.s.a. i skutecznego pozostawienia druku awizo z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie czternastodniowy termin – po upływie którego przyjmuje się, że pismo zostało doręczone w drodze fikcji prawnej – rozpoczął swój bieg 3 sierpnia 2018 r., zakończył zaś 17 sierpnia 2018 r. Biorąc pod uwagę, że zgodnie doręczonym stronie wezwaniem termin do uiszczenia wpisu upływał siódmego dnia od daty jego doręczenia, Skarżący powinien był uiścić wpis do 24 sierpnia 2018 r. Skoro zaś wykonał wspomniany obowiązek dopiero 27 sierpnia 2018 r., Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że nastąpiło to po upływie wyznaczonego terminu, co oznacza, iż był zobowiązany do odrzuceniu skargi, tak jak wymaga tego art. 220 § 3 P.p.s.a.
Trafnie też Sąd pierwszej instancji zauważył, że okoliczność wydania przesyłki pocztowej po upływie terminu wynikającego z art. 73 § 1 P.p.s.a. może być brana pod uwagę jako okoliczność, która uzasadniałaby przywrócenie stronie terminu do dokonania czynności na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Okoliczność ta nie ma jednakże wpływu dla rozstrzygnięcia kwestii uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie wynikającym z art. 73 § 4 P.p.s.a. Przepis ten nie przewiduje bowiem wyjątku od sposobu odliczania terminu, w którym następuje fikcyjne doręczenie pisma, ani nie wiąże jego upływu od prawidłowości drugiej próby doręczenia pisma.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy.