Uzasadnienie
J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 30 października 2012 r. nr [...] o uchyleniu decyzji Burmistrz Miasta R. w przedmiocie opłaty od posiadania psów za 2012 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał J. J. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 14 grudnia 2012 r. a w dniu 18 grudnia 2012 skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie. W zażaleniu podniósł, że zarządzenie kieruje się wyłącznie literą prawa a zgodnie z duchem prawa jest oskarżonym a nie skarżącym i wszelkie jego działania są: "odwołaniem do których uprawnia Konstytucja RP w art. 78, art. 87 i art. 93 pkt 2 w zw. z art. 45 pkt 1 tejże" a "ustawy i zarządzenia nie mogą stanowić decyzji wobec obywateli, kolidując z Konstytucją RP"
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), przy czym wpis może być stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej: rozporządzenie, wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, oraz wpisem stałym wymienionych w § 2 ust. 1-5 wynosi 200 zł.
W rozpoznawanej sprawie J. J. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie opłaty od posiadania psów i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu osoba wnosząca skargę określana jest przez przepisy p.p.s.a. mianem skarżącego a nie oskarżonego(np. art. 60, art. 115 § 1). Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala. Dlatego właściwym w tych sprawach jest wpis stały i taki też został w sprawie ustalony. Przedmiot sprawy nie należy także do kategorii wymienionych w § 2 ust. 1-5 rozporządzenia. Prawidłowo zatem Przewodniczącego Wydziału ustalił wpis w kwocie 200 zł, stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia.
Należy także, zauważyć, że przywołane w zażaleniu przepisy Konstytucji RP nie wykluczają możliwości ustawowego uregulowania kwestii obciążenia stron kosztami sądowymi jak w tym wypadku w art. 230 §1 i 2 p.p.s.a. Ponadto podstawę wydania zarządzenia przewodniczącego wydziału o wezwaniu do uiszczenia opłaty sądowej (wpisu) stanowi art. 220 §1 p.p.s.a. a wskazany przez skarżącego przepis art. 93 ust. 2 Konstytucji RP reguluje całkowicie odrębną materię tj. dopuszczalność wydawania aktów wewnętrznych - zarządzeń Prezesa Rady Ministrów i ministrów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.