Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie spółki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nieuiszczenie wpisu w zakreślonym terminie. Wskazał, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy (w sytuacji gdy poprzedni został prawomocnie rozstrzygnięty) nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
W zażaleniu spółka wniosła o uchylenie powyższego postanowienia i zwolnienie jej od kosztów sądowych. Spółka podkreśliła, że Sąd ma możliwość obserwowania jej sytuacji finansowej od dwóch lat. Ponadto wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej, która zablokowana została przez "przestępcze działania organów sądowych, prokuratorskich, policyjnych i skarbowych". Straty z tego wynikające przekroczyły już kwotę 75.000.000 zł. Skarżąca funkcjonuje jedynie dzięki pożyczkom jednego z wierzycieli. W zażaleniu argumentowano, że przedstawione w aktach sprawy dowody jednoznacznie potwierdzają, że spółka nie ma środków na pokrycie opłat sądowych. Ponadto zwrócono uwagę, że w czternastu innych sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Gliwicach, na podstawie tych samych twierdzeń i dowodów, przyznano stronie prawo pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. "skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd".
Analiza akt sprawy doprowadziła Naczelny Sąd Administracyjny do wniosku, iż rozstrzygnięcie Sądu orzekającego w pierwszej instancji jest prawidłowe i nie narusza prawa. Słusznie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie spółki na podstawie powyższego przepisu, na skutek nieuiszczenia wpisu sądowego od zażalenia.
Ponadto zażalenie nie zawiera żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość postanowienia sądu wojewódzkiego.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji