Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2022r., sygn. I SA/Ol 45/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę J. K. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji skarbowej w Olsztynie z dnia 19 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 24 stycznia 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący, 14 lutego 2022 r. odebrał wezwanie do uzupełnienia braków, jednakże ich nie uzupełnił.
Skarżący, 4 lipca 2022 r. złożył do Sądu zażalenie, w który w całości zaskarżył wydane postanowienie oraz wnosi o jego uchylenie. Ponadto skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 45.000 zł, co według niego wynikało z treści zaskarżonej decyzji i co jego zdaniem zostało przez niego wskazane w kolejnych pismach procesowych stanowiących odpowiedź na wezwania Sądu, jak i złożonym przez niego oświadczeniu majątkowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 2022, poz. 329, dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Natomiast co do nie wskazania wartości przedmiotu sporu, przepis art. 215 § 1 p.p.s.a. nakłada na podmiot wszczynający postępowanie sądowe w danej instancji obowiązek podania wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Obowiązek taki spoczywa m.in. na stronie wnoszącej skargę do sądu administracyjnego (por. art. 230 i ar. 231 p.p.s.a.). Jak wskazuje się w piśmiennictwie, niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (por. Małgorzata Niezgudka-Medek, Komentarz do art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lex, 2011)
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, bezsporną okolicznością jest, że skarżący mimo wezwania, nie uzupełnił braków formalnych skargi, polegających na podaniu wartości przedmiotu zaskarżenia.
Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.