Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 978/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 września 2012 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Następnie, postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 978/12 WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. S. od ww. postanowienia z dnia 25 stycznia 2013 r., uznając ją za niedopuszczalną (nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika).
Kolejno, postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 978/12 WSA w Warszawie odrzucił zażalenie M. S. na ww. postanowienie z dnia 13 lutego 2013 r., również uznając je za niedopuszczalne (nie zostało ono sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika).
W związku z wniesieniem zażalenia na ww. postanowienie Przewodniczący Wydziału VIII WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt
VIII SA/Wa 978/12 wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na powyższe zarządzenie M. S. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt II FZ 279/13 oddalił je.
W związku z powyższym, Przewodniczący Wydziału VIII WSA w Warszawie ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 11 marca 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 978/12, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Z uwagi na to, że skarżący M. S. nie uczynił zadość wezwaniu, WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 978/12 odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 11 marca 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 978/12.
W złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu M. S. wyraził swoje niezadowolenie z działalności sądów, które – w jego ocenie – "sztucznie tworzą trudności", zaś stawiane wymagania dotyczą rzeczy "oczywistych, niepotrzebnych albo niemożliwych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Od tej ogólnej reguły ustawodawca przewidział odstępstwo w postaci możliwości zwolnienia od kosztów sądowych.
O powyższym uprawnieniu strony postępowania sądowoadministracyjnego skarżący M. S. został poinformowany już w pierwszym wezwaniu w sprawie, tj. w wezwaniu z dnia 31 grudnia 2012 r. do usunięcia braków formalnych skargi (k. 9–9v).
Również doręczając postanowienie z dnia 25 stycznia 2013 r. o odrzuceniu skargi (k. 17–17v), postanowienie z dnia 13 lutego 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej (k. 27v), czy postanowienie z dnia 11 marca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia (k. 38), Sąd pierwszej instancji pouczał skarżącego o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
M. S. nie skorzystał jednak z powyższego uprawnienia.
Tym samym, podnoszone w zażaleniu okoliczności mające świadczyć o złej sytuacji finansowej skarżącego, która – jego zdaniem – miała w istocie zamknąć mu drogę do sądu, należało uznać za nieuzasadnione. Właśnie instytucja prawa pomocy stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu jako podstawowego standardu państwa prawnego. Celem tej instytucji jest zapewnienie dostępu do sądu administracyjnego osobom, którym brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Uznać zatem należało, że wydając w dniu 2 lipca 2013 r. postanowienie o odrzuceniu zażalenia (z powodu nie uiszczenia przez skarżącego należnego wpisu), WSA w Warszawie nie naruszył przepisów prawa.
Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.