Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2013 r., II FZ 877/13, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt II FZ 877/13 w przedmiocie oddalenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Na powyżej powołane rozstrzygnięcie M. S. wniósł zażalenie, domagając się "uwzględnienia próśb, które wniósł, ponieważ je podtrzymuje" oraz zasądzenia zwrotu kosztów oraz uchylenia lub uzupełnienia zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i który przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych enumeratywnie w tym przepisie (pkt 1-10).
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Stosowanie zaś do dyspozycji art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Tym samym, zażalenie M. S. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2013 r., II GZ 463/13, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.