Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt I SA/Po 470/15, mocą którego odrzucono skargę P. B. (dalej: skarżący, strona) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r.
W motywach orzeczenia Sąd podał, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 sierpnia 2015 r., pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. (sygn. akt II FZ 631/15) oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lipca 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym. W związku z tym skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 marca 2015 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2015 r., zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął z dniem 7 września 2015 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd skargę odrzucił.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący stwierdził, że nie jest w stanie uiścić opłaty, bo jego dochody drastycznie spadły, a on sam uległ wypadkowi. Skarżący stwierdził, że są "bici" z każdej strony, a jego sytuacja finansowa znacznie odbiega od przedstawionej przez Sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym postępowaniu wpadkowym jest wyłącznie to, czy w postanowieniu z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie odrzucił skargę strony. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania sądu, nie uiścił w terminie należnego wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 grudnia 2014 r. To zaś, w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. musiało skutkować odrzuceniem tej skargi.
Odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartej w zażaleniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dotyczy ona okoliczności związanych z prawem pomocy. Zaskarżone przez skarżącego postanowienie kwestii tej nie obejmowało, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł się do niej odnieść.
Wskazać natomiast należy, że wszelkie fakty związane z niemożnością pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania sądowoadministracyjnego mógł on prezentować w zakończonym już prawomocnie postępowaniu dotyczącym prawa pomocy. Ponadto, skoro skarżący twierdzi, że jego sytuacja materialna i osobista (wypadek) uległa zmianie, może wystąpić ‒ w trybie art. 165 p.p.s.a. ‒ o zmianę postanowienia z zakresu prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.