Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 grudnia 2014 r., I SA/Wr 2532/14, A. D. (dalej: skarżący) został wezwany – na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 1 grudnia 2014 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2014 r., w wysokości 100 zł. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: "rozporządzenie RM").
Pismem z dnia 8 stycznia 2015 r. zatytułowanym "skarga" skarżący wniósł o "oddalenie i odrzucenie w całości zarządzenia". W uzasadnieniu pisma stwierdził, że właściwym do stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia 6 listopada 2014 r. jest organ wyższego stopnia. Zdaniem skarżącego od powyższego postanowienia służy odwołanie w "postępowaniu interpretacyjnym", a nie skarga do Sądu. W związku z powyższym skarżący odmówił uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w rozpatrywanej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że pismo skarżącego zatytułowane "skarga" z dnia 8 stycznia 2015 r., wywiedzione od zarządzenia z dnia 31 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, należy zakwalifikować jako zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 227 p.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie.
Odnosząc się do argumentacji skarżącego, iż właściwym do stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2014 r. jest organ wyższego stopnia, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że na obecnym etapie postępowania sądowego kwestia właściwości podmiotowej organów podatkowych, co do podejmowania określonych czynności nie może być na obecnym etapie postępowania przedmiotem analizy. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2014 r. utrzymano w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Następnie na postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r. A. D. pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Przewodniczący Wydziału wezwał zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2014 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do takich pism należy zaliczyć skargę. W konsekwencji należy uznać, że Przewodniczący Wydziału WSA we Wrocławiu prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu na podstawie art. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, ponieważ zgodnie z tym przepisem wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym – 100 zł.
Uwzględniając treść art. 230 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.