Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia J. W. jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 4/17, o wezwaniu go do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 listopada 2016 r. w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie podatku od spadków i darowizn. Jako podstawę prawą wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej "P.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.; dalej "rozporządzenie").
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący stwierdził, że przebywa na rencie powypadkowej i kwota wpisu miałaby istotny wpływ na budżet domowy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wynika to z faktu, że wysokość wpisów nie jest uzależniona od możliwości finansowych skarżących. Sąd nie ma możliwości arbitralnego decydowania, czy wpis jest adekwatny do przedmiotu sprawy czy sytuacji materialnej strony. Musi w tym zakresie stosować bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa. Z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wynika, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Skarżący wniósł do sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 listopada 2016 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie podatku od spadków i darowizn. Złożenie takiej skargi, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty w wysokości 100 zł. Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc zastosował bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa.
Okoliczności związanie z sytuacją materialną skarżącego mogą być natomiast przedmiotem oceny sądu w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Biorąc pod uwagę treść zażalenia, Sąd pierwszej instancji winien rozważyć, czy nie należy potraktować go jako taki właśnie wniosek.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.