Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 226/16, Przewodniczący Wydziału I WSA w Kielcach wezwał skarżącego R. P. do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dnia od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Od ww. zarządzenia skarżący wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawo pomocy.
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 226/16, pozostawiono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania (ze względu na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF, mimo upływu terminu na jego złożenie, po wezwaniu).
Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 226/16, Przewodniczący Wydziału I WSA w Kielcach wezwał skarżącego ostatecznie do uiszczenia wpisu od zażalenia pod rygorem jego odrzucenia, jak na karcie 22, tj. stosownie do treści zarządzenia z dnia 23 maja 2016 r.
W zażaleniu (które jest obecnie przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego) na ww. zarządzenie z dnia 25 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty.
Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 sierpnia 2016 r., wzywające do wykonania zarządzenia z dnia 23 maja 2016 r. nie miało charakteru zarządzenia przewodniczącego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., a więc zarządzenia na które przysługuje zażalenie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 533/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zwana dalej: CBOSA). Powołana wyżej ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia.
W świetle powyższego, zażalenie skarżącego należy uznać za niedopuszczalne i należy je odrzucić.
Na gruncie niniejszej sprawy poczynić należy dwa dodatkowe zastrzeżenia.
Pierwsze dotyczy bezpośrednio skarżącego - wydaje się, że wnosząc przedmiotowe zażalenie skarżący nie podważa w istocie zasadności wezwania go do wpisu jako takiego, czy też jego wysokości, usiłuje natomiast uniknąć zapłaty wpisu od zażalenia, a to ze względu na złą sytuację finansową. Zwrócić trzeba uwagę, że Sąd pierwszej instancji podzielił ocenę skarżącego co do jego kondycji finansowej, przyznając mu postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Drugą uwagę Naczelny Sąd Administracyjny kieruje zwłaszcza do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, choć oczywiście nie jest ona bez związku z sytuacją procesową skarżącego i jako taka bezspornie odnosi się do jego osoby. Otóż w aktach sprawy wciąż znajduje się nierozpoznane zażalenie na zarządzenie z dnia 23 maja 2016 r. wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu (karta nr 24). Zaskarżone obecnie zarządzenie pozostaje z nim w zasadniczym związku. I choć od zaskarżonego obecnie zarządzenia nie przysługuje środek odwoławczy, uwzględnić trzeba, że odsyła ono do zarządzenia, które jest nieprawomocne, co WSA w Kielcach winien mieć na uwadze w toku podejmowania dalszych czynności procesowych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.